My intro is pretty long but I'll keep it short: I've never been attracted to long term living in the US despite being born there. As a mixed race person, I was never quite white enough and not quite any other label. SO.. I set out with my wanderlust to find somewhere new and found out I don't really belong anywhere but as long as I remain open minded, I'm welcome everywhere. Kindness and patience are still values that go a long way IMO.

บทนำของฉันค่อนข้างยาว แต่ฉันจะพูดให้สั้น: ฉันไม่เคยถูกดึงดูดให้ใช้ชีวิตระยะยาวในสหรัฐอเมริกาเลย แม้ว่าฉันจะเกิดที่นั่นก็ตาม ในฐานะคนผิวสีผสม ฉันไม่เคยเป็นคนขาวพอและไม่ใช่ป้ายกำกับอื่น ๆ ดังนั้น ฉันออกเดินทางด้วยความปรารถนาที่จะท่องเที่ยวเพื่อค้นหาสถานที่ใหม่ ๆ และพบว่าฉันไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของที่ใด ๆ แต่ตราบใดที่ฉันยังคงเปิดใจ ฉันยินดีต้อนรับทุกที่ ความเมตตาและความอดทนยังคงเป็นค่านิยมที่ยังคงมีอยู่มากในความคิดของฉัน

I've lived in Europe, Asia, and a good chunk of North and Central America. Thailand is now home. Got a house in the mountains w/o a mortgage, a partner who goes the extra mile to make sure I'm materially comfortable, and all the tropical fruit or hot noodle soup I can stuff in my greedy gob within a short walking distance. Are there times when I feel insulated in a bubble due to cultural and language barriers? Sure. Perhaps this forum will help with that to a degree.

ฉันเคยอาศัยอยู่ในยุโรป เอเชีย และส่วนใหญ่ของอเมริกาเหนือและอเมริกากลาง ประเทศไทยคือบ้านแล้ว มีบ้านในภูเขาที่ไม่มีสินเชื่อที่อยู่อาศัย มีหุ้นส่วนที่พยายามอย่างมากเพื่อให้แน่ใจว่าฉันสบายตัว และผลไม้เขตร้อนหรือซุปบะหมี่ร้อนทั้งหมดที่ฉันสามารถเก็บไว้ในกระเป๋าที่โลภของฉันได้ในระยะที่สามารถเดินไปได้ มีบางครั้งที่ฉันรู้สึกโดดเดี่ยวในฟองสบู่เนื่องจากอุปสรรคทางวัฒนธรรมและภาษาหรือไม่? แน่นอน บางทีฟอรั่มนี้อาจจะช่วยแก้ปัญหานั้นได้ในระดับหนึ่ง

More or less retired now, a few hobbies to keep me entertained, and appreciate the veneration of elders, the value of family solidarity, and attitude of relaxation or "slower living" in Thai culture (I know these are items commonly seen throughout Asia as well). They have downsides but as an outsider looking in, I see the positivity of all of them and wish I had experienced them when I was younger. Ok, back to my plate of rice and pork skewers with green mango 🥭 😃

ตอนนี้ฉันเกษียณแล้วไม่มากก็น้อย มีงานอดิเรกบางอย่างเพื่อให้ฉันสนุกสนาน และชื่นชมการเคารพผู้อาวุโส คุณค่าของความสามัคคีในครอบครัว และทัศนคติของการผ่อนคลายหรือ "การใช้ชีวิตอย่างช้า ๆ" ในวัฒนธรรมไทย (ฉันรู้ว่าสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่พบเห็นได้ทั่วไปในเอเชียเช่นกัน) พวกเขามีข้อเสีย แต่ในฐานะคนนอกที่มองเข้ามา ฉันเห็นแง่บวกของทั้งหมด และหวังว่าฉันจะได้สัมผัสกับมันเมื่อฉันยังเด็ก โอเค กลับมาที่จานข้าวและหมูเสียบไม้กับมะม่วงเขียว 🥭 😃