Chciałabym na to patrzeć tak jak ty, ale nie umiem przez różnicę doświadczeń.
Ci, którzy wyemigrowali z mojej miejscowości to w większości element tak paskudny, że miałam nadzieję że w życiu już ich nie zobaczę, albo że zgniją w pierdlu za granicą. Oczywiście między nimi trafiali się też ci normalniejsi, ale oni zwykle wyjeżdżali zarobkowo i wracali.
Ci, o których myślę, nawet jeśli zobaczyli "zdrowszy świat", to wcale tak o nim nie myśleli – po części choćby i dlatego wracają i tutaj będą walczyć o to, żeby ich macierzysty kraj nigdy nie przeobraził się w to, co rzekomo sami na Zachodzie widzieli (tj. czytali w tłumaczeniach w polonijnej prasie). Teraz więc będą tutaj bronić "ojczyzny" przed "ciapatymi i pedałami", bo przecież jak w/w grupy się panoszą, to wszystko upada.
Ewentualnie wrócą do swoich kryminalnych aktywności.
Tak, wiem że przesadzam, między nimi wraca też sporo "normalnych rodzin z dziećmi" – ciekawe jednak jakie ci ludzie mają poglądy na to, co zobaczyli na Zachodzie i jak ostatecznie to oceniają. Ciekawe też jak zareagują na naprawdę niewydolny system polskiej opieki zdrowotnej, kiedy przestaną z niego korzystać tylko okazjonalnie. No i ogólnie na polskie realia. Ciekawy temat do badań, ale ja na chwilę obecną mam tylko emocjonalny odruch pod tytułem "nikt was tu nie chce".